„Instalacja  e-WALL to potężna krytyka współczesnej relacji człowiek–technologia, w której pozorna łączność prowadzi do dezintegracji ludzkiej obecności. Tu płyty główne stają się cegłami muru – twardą, zimną, zbudowaną z krzemu i metalu, nieprzystającą do organicznej ludzkiej natury, blokadą. Ledy migające w żywych kolorach przyciągają wzrok jak ekrany smartfonów, reklamy czy powiadomienia. To hipnotyzujący "ogień" nowoczesności, który jednocześnie oślepia i odciąga od rzeczywistości. LUDZKOSZCZELNOŚĆ e-WALL pokazuje, że systemy nie są zaprojektowane dla ludzi, tylko dla danych. Warstwa audio zbudowana z dźwięków klikania, fragmenty czatów, szumu to współczesna "symfonia samotności" – hałas, który ma zastąpić rozmowę. Audio instalacji to dźwięk KRYZYSU UWAGI. Zwiedzający są wciągnięci do współkreowania instalacji – pozostawiają przedmioty, które mają symbolizować stratę, jaką ponieśli gdy przenieśli swoją aktywność do internetu, który symbolizuje e-WALL. Przedmioty pozostawione przez zwiedzających przed murem z płyt głównych komputerowych przypominają znikających użytkowników.